0

7 tajemniczych stworzeń z Japonii

Wielka stopa, potwór z Loch Ness, Yeti. Opowieści o niezidentyfikowanych tajemniczych zwierzętach od dawna intrygują i pobudzają wyobraźnię ludzi na całym świecie – Japonia nie jest wyjątkiem. Oto krótkie wprowadzenie do 7 z najbardziej znanych i tajemniczych stworzeń tego narodu, wraz z fotografiami. Czy traktujemy te historie z przymrużeniem oka czy śmiertelnie poważnie, nie ma znaczenia – albowiem ich wpływ na kulturę jest niezaprzeczalny.

Hibagon

hibagon_1[1]

Hibagon (Hinagon) jest tajemniczym humanoidem, podobnie jak Wielka Stopa. Zamieszkuje obszar wokół góry Hiba w Hiroshimie północnej. Według licznych naocznych świadków z roku 1970, Hibagon ma około 1,5 do 1,7

Zdjęcie Hibagon

Zdjęcie Hibagon

metra (około 5 stóp) wysokości, waży około 80 do 90 kg, jest pokryty grubą warstwą czarnej lub brązowej sierści ( czasami z charakterystycznym białym futerze na klatce piersiowej lub ramionach). Ma niezwykle dużą trójkątną głowę i inteligentne oczy podobne do ludzkich.
Do pierwszego odnotowanego spotkania z Hibagon doszło w dniu 20 lipca 1970 r okolicach góry Hiba w pobliżu granicy z Tottori. Trzy dni po pierwszym spotkaniu, futrzany stwór podobny do małpy znów został zaobserwowany gry przechadzał się po polu ryżowym w pobliskim miasteczku Saijo. Łącznie odnotowano 12 spotkań tego roku, a także znaleziono tajemnicze ślady w śniegu.

Liczne spotkania z Hibagon odnotowano w obszarach wokół góry Hiba w lecie pomiędzy 1971 i 1973.  Zwiększona

Słodycze hibagon

Słodycze hibagon

aktywność ludzka w trakcie sezonu łowieckiego zmusiła stwora do zejścia z góry. 15 sierpnia 1974 roku został sfotografowany jak ukrywał się za drzewem Persymony. W pobliżu znaleziono niezwykłe ślady stóp o długości 20 cm. Po tym jak zdjęcie zostało zrobione Hibagon wrócił do ukrycia i widziany był już tylko dwa razy – raz w 1980 roku i ponownie w 1982 roku – przed zniknięciem na zawsze.

Hibagony zniknęły dawno temu, ale mieszkańcy Saijo nie zapomnieli. Miasto przyjęło istotę jako lokalną maskotkę. Sklepy z pamiątkami sprzedają cukierki „Hibagon jajka” i inne małpo-tematyce słodycze.

Tsuchinoko

tsuchinoko_1[1]

Wężo-podobne stworzenie spotykane w całej Japonii z wyjątkiem Hokkaido i Okinawy. Z opisów wynika że Tsuchinoko posiada gruby przysadzisty tułów o wymiarach od 30 do 80 centymetrów – nie posiada szyi. Jego zabarwienie jest szare, brązowe lub czarne. Posiada zęby jadowe. Niektóre źródła podają, żetsuchinoko_2[1] potrafi wydawać z siebie wysoki skrzeczący dźwięk i skakać na odległość około metra.

Pierwsze zapisy o Tsuchinoko datuję się na 7 wiek. Pochodzą one z Kojiki, najstarszej księgi zachowanej w Japonii. Z niektórych legend wynika iż stwór potrafi się komunikować rozmawiać. Ma tendencje do opowiadania kłamstw, a także uwielbia smak alkoholu.

Sceptycy oddalają możliwość istnienia Tsuchinoko. Jako główny powód  podają błędy w identyfikacji stworzenia sugerując, że istoty są niczym więcej niż węże w procesie trawienia obfitego posiłku.

tsuchinoko_4[1]

Niezależnie od wszystkiego władze na obszarach wiejskich organizują polowania na Tsuchinoko . Celem jest przyciągnięcie turystów. Oferują ogromne sumy pieniędzy dla każdego, który uchwyci choć jednego stwora. W mieście Itoigawa władze oferują 100 mln yenów (1 mln dolarów) dla każdego kto powróci z żywym okazem Tsuchinoko.


Kusshii

kusshii[1]

Kusshii to gigantyczny potwór zamieszkują jezioro Kussharo w Hokkaido. Słodkowodne jezioro znajduje się w środowisku i klimacie zbliżonym do słynnego Loch Ness. Według naocznych świadków, Kusshi ma od 10 do 20 m długości i ma garby na plecach, długą szyję i parę rogów na głowie. Doniesienia sugerują, że może pływać tak szybko jak motorówki. Najsłynniejsze obserwacje Kusshii odnotowano w 1973 , gdzie  40-osobowa grupa zespołu biologów z Uniwersytetu Hokkaido widzała owe stworzenie. Istnieje jeszcze 15 oddzielnych raportów turystów z 1974 roku.

Isshii

isshii[1]

Isshii, inny japoński potwór wodny, zamieszkuje w 20.000-letni jeziorze Ikeda, największy kalderowym jeziorze w Kyushu. Stworzenie jest podobne do Kusshii, ale większe.

Isshii do świadomości publicznej dotarł we wrześniu 1978 roku. Podobno 20 osób było świadkami poruszającego się pod wodą gigantycznego stwora. Powszechne wiadomości dotyczące obserwacji przyniosły rzesze turystów nad tereny jeziora. W grudniu tego samego roku, zrobiono zdjęcie stworzenia. Od 1990 roku liczba filmów ukazujących tajemniczą działalność tuż pod powierzchnią wody wzrosła, ale żaden z filmów nie jest postrzegany jako niepodważalny dowód istnienia Isshii.

Niektóre teorie sugerują, że Isshii może być niezidentyfikowanym potomkiem Plesiosaura , podczas gdy inni uważają, że jest to jakiś rodzaj gigantycznego węgorza. Inna teoria sugeruje, że dziwne zjawiska pod powierzchnią wody to fale generowane przez nagłe wiatry unikalne dla tego jeziora.

Falami nie można jednak wyjaśnić, tego co stało się w 1961 roku, kiedy po rozbiciu amerykańskiego odrzutowca wojskowego właśnie w tym jeziorze zorganizowano poszukiwania na szeroką skalę. Do poszukiwań użyto sonaru, który na dnie wykrył duży obiekt w kształcie skały. Ponadto nurkowie schodzący zbadać obiekt zostali zaatakowani przez duże niezidentyfikowane stworzenie.

 Olbrzymi wąż góry Tsurugi

giant_snake[1]

Góra Tsurugi, drugi najwyższy szczyt na wyspie Sikoku, przesiąknięty jest tajemnicą. Według jednej z miejscowych legendy, góra jest naprawdę gigantyczną piramidą, a inny legenda mówi, że ukryty jest w niej skarb króla Salomona, a wąż gigant zabezpieczenia skarb.

W maju 1973 roku, grupa 4 pracowników leśnictwa podobno napotkała węża o długości 10 metrów napotkał (33 stóp) długości węża oraz grubością zbliżonego do słupa telekomunikacyjnego. Istota posiadała błyszczące czarne łuski, i wydawała z siebie głośny piszczący dźwięk. W następnych miesiącach, lokalni urzędnicy zorganizował polowanie na dużą skalę, wsparci pomocą setek wolontariuszy. Chociaż stworzenie nie zostało schwytane, poszukiwacze napotkali wielkiego węża, który przepełzł obok zwalonego drzewa.

Muzeum Regionalne posiada w swoich zbiorach 34cm szczękę stwora. Niektórzy przypuszczają, że należy do rekina.

Takitaro

takitaro[1]

Takitaro jest to rodzaj gigantycznej ryby mierzącej do 3 metrów długości, rzekomo żyjącej w jeziorze Otoriike. Położone prawie 1000 metrów nad poziomem morza górskie jezioro powstało wieki temu, kiedy trzęsienie ziemi wywołało potężne osuwisko.

Takitaro pojawia się w wielu historiach XX wieku. W 1917 roku,  para mężczyzn złowiła 1,5 metrową rybę. Była na tyle duża, aby wykarmić 20 pracowników budowlanych przez 4 dni. W 1982 roku, grupa alpinistów nad jeziorem zaobserwowała ponad 2 metrową rybę w czystej wodzie poniżej. Te historie chwycił nagłówki gazet w całym kraju.

Trzy lata później, w 1985 roku, zespół naukowców udał się nad jezioro w poszukiwaniu Takitaro. Sonar ujawniły obecność gigantycznej ryby, a naukowcy zidentyfikowali kilka mniejszych okazów jako starożytnych krewnych  łososia. Prawdopodobnie ryby zostały uwięzione w jeziorze dawno temu. Prawdziwa tożsamość giganta Takitaro pozostaje tajemnicą,  niektórzy uważają, że jest potomkiem tych starożytnych ryb.

Kappa

kappa[1]Kappy przebywają w rzekach i jeziorach oraz w lasach i na pustkowiach, zawsze w pobliżu zbiorników wodnych. To istoty bardzo złośliwe, nawet o skłonnościach morderczych (wabią dzieci do rzek, żeby je tam utopić, często wysysając organy wewnętrzne, lub – według innych wersji – krew, wątrobę lub siłę życiową przez odbyt). Obwinia się je także o porywanie dzieci i gwałcenie kobiet. Jednocześnie lubią robić zwykłe żarty w pobliskich wsiach, strasząc kobiety, kradnąc żywność i hałasując. Mimo swojej siły i złośliwości są naiwne i łatwo je przechytrzyć. Nie lubią ognia i wiele wsi urządza festiwale z pokazami ogni sztucznych, żeby odstraszyć kappy.

Kappa to demon wzrostu kilkuletniego dziecka, łączy w sobie cechy hybrydy żółwia (według innych wersji: małpy lub żaby) i człowieka; usta ma w formie nieco wydłużonego dzioba, palce połączone błoną (świetnie pływa), wierzch głowy jest łysy, wgłębiony i otoczony wianuszkiem zielonych włosów. Ta naturalna miska wypełniona jest wodą, która daje demonowi siłę. Nikt nie pokona kapp w bezpośrednim starciu – są bardzo silnekappa_9[1] i niebezpieczne, spotkanie ich jest zawsze groźne. Istnieje tylko jeden sposób: kappa jest bardzo uprzejmy, dlatego widząc demona, należy mu złożyć głęboki ukłon powitalny. Kappa zawsze oddaje ukłon, a wtedy magiczna woda z miski na głowie wyleje się i demon straci całą swoją siłę, a nawet może umrzeć.

Kappa jest czasem pokryty łuską (lub skorupą) koloru zielonego, żółtego bądź niebieskiego. Ma wydzielać zapach ryby. Bardziej niż ludzkie mięso (z dzieci lub nawet dorosłych) kappa lubi ogórki, dlatego Japończycy często rzucają do rzeki lub jeziora to warzywo, żeby demony kappa_mummy_1[1]same nie przyszły go szukać i żeby je obłaskawić. Tak obdarowany kappa staje się życzliwy, nie topi ludzi, a regularnie częstowany ogórkiem może się nawet odwdzięczać, pomagając w irygacji pól ryżowych i lecząc chorych (zna różne lekarstwa). Zaprzyjaźniony kappa jest miłym towarzyszem, bo świetnie mówi po japońsku i gra w shōgi (rodzaj szachów). Oprócz tego zawsze wywiązuje się z obietnic i nie łamie przysięgi. Ku czci życzliwych kapp wznoszono chramy (shintō).

 

Źródło:

http://pinktentacle.com/2008/05/seven-mysterious-creatures-of-japan/

nadnaturalnie.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *